میگن امشب شب آرزوهاست...

پس از خدا می خوام که همه به آرزوهای خوبشون برسن.

سلام

تو این مدتی که نبودم خیلی چیزا عوض شده...

منی که دیگه قصد نداشتم درسمو ادامه بدم و به کاردانی قانع شده بودم با یه تماس سمانه (دوست دوران کاردانی شیراز) راضی شدم تو امتحان علمی- کاربردی شرکت کنم، بعدشم قرار شد دوتامون با هم درس بخونیم که نشون به اون نشون که هر وقت من زنگ میزدم بهش یا اون زنگ می زد میفهمیدیم که هیچ کدوممون هیچی نخوندیم!!!!!

خلاصه اینکه امتحان و دادیم و از قضا جفتمون هم اولین انتخابمون که کرج بود قبول شدیم...اولین ترم از اردیبهشت 87 شروع شد و من دیگه از عید سر کار نرفتم... بگذریم که یه دو ماهی رفتم تو یه دفتر نشریه و گیر یه آدم عوضی افتادم و...

به هر حال حالا اینجام... سه روز در هفته کلاس دارم و بقیه روزها بیکارم... البته دنبال کار تو رشته خودم می گردم...

دانشگاهمون هم ای ... بدک نیست، همین قدر که دوباره برگشتم تو جو کلاس خیلی خوبه...

از دانشگاه بیشتر واستون میگم چون ماجراها داره...

خوب تا روزهای بعد...

چشم چشم دو ابرو

نگاه من به هر سو

پس چرا نیستی پیشم

نگاه خیس تو کو؟!

گوش گوش، دو تا گوش

دو دست باز یه آغوش

بیا بگیر قلبمو

یادم تو را فراموش...

چوب چوب یه گردن

جایی نری تو بی من!

دق می کنم، میمیرم

اگه دور بشی از من

دست دست، دو تا پا

یاد تو مونده اینجا

یادت میاد که گفتی

بی تو نمیرم هیج جا؟!

من ؟ من؟ یه عاشق

همون مجنون سابق...

 

سلام...

من اومدم ...

بعد از مدت ها...

نبودم چون: ۱-کامپیوتر نداشتم۲-حال و حوصله وبلاگم و نداشتم چون مطالب قبلی که نوشته بودم یاد مسائل گذشته می افتادم...

بگذریم...

حالا اومدممممممممم...

پس سلام به همه دوستای قدیمی و اونایی که تازه می خوام باهاشون آشنا بشم...

می نویسم:
" د ی د ا ر "
تو اگر بی من و دلتنگ منی...
یک به یک، فاصله ها را بردار!!!

گفتی شاید از من که جدا شدی یه چند روزی ناراحت باشی و بعد فراموش می کنی...
گفتم خیلی بی انصافی.... دیگه نتونستم طاقت بیارم و دو قطره اشک اومد پایین...
گفتی بی انصاف نیستم، نمی خوام زیادی خودمو تحویل گرفته باشم...
گفتم چرا تا حالا نگفته بودی چقدر دوستم داری؟
گفتی چون اگه گفته بودم این دو قطره اشک الان خیلی بیشتر بود...
گفتم ...
گفتی...
ولی افسوس که فایده ای نداشت...

چه غمگینم...
با وجود تلاشی که میکنم تا فراموش کنم. ولی مگه میشه؟
همه چیز مثل اون فیلمهایی که اینقدر دوسشون داشتی مدام تو ذهنم تکرار میشه...
به اولین دیدارمون فکر میکنم... در واقع اولین باری که با هم رفته بودیم بیرون...
من مثل همیشه در مقابل تو کم حرف بودم و تو بلاخره صدات در اومد و گفتی: می خوام بدونم توانایی اینو داری که اندازه نفیسه دوست داشته باشم؟ میدونی که نفیسه رو خیلی دوست دارم... من هیچی نگفتم... و تو از ترس اینکه نکنه ناراحت شده باشم و از فردا جواب تلفناتو ندم ...
وای چه روزایی که گذشت و تو از اون سر تهران میومدی، بدون هیچ شکایتی...
ولی همه چی تموم شد...
حالا به آخرین دیدارمون فکر می کنم... چه سنگین بود بغضی که نباید جلوی تو میشکست...چون میدونستم از گریه بدت میاد.
چه احمق بودم که فکر می کردم دوستم نداری!!!!!!! چه کوته فکر بودم که فکر میکردم برات مهم نیستم چون از علاقه ات بهم چیزی نمی گفتی...ولی افسوس که فقط روز آخر فهمیدم که اینقدر دوستم داشتی که به ازدواج فکر می کردی...و فقط به خاطر اینکه منو وابسته تر نکنی چیزی نمیگفتی!!!!!
چه بچه گانه تصور می کردم هنوزم نفیسه رو از من بیشتر دوست داری!!!! نفیسه ای که خودم انداخته بودمش تو دامنت!!!!! ولی دریغ که نمیدونستم تو خیلی وقته اونو گذاشتی کنار، یا به قول خودت پیچوندیش!!!!!!!
نمیدونم ... ولی یه احساسی بهم میگه برمی گردی... شاید خیلی دور از عقله ولی میدونم که برمی گردی...
هر روز هزار بار برات دعا میکنم تا خوب بشی...نه به خاطر اینکه برگردی پیشم... فقط چون یه جوون خوبی که لیاقت یه زندگی خوب رو داره....

سلام.....
عید همگی مبارک..........
امیدوارم که سال خوبی داشته باشید.....

گاهی چه زود دیر میشه...........

سلام به همه دوستای گلم
عیدتون مبارک...
از غیبت زیادی که داشتم شرمنده. ولی این چند وقته این قدر سرم شلوغه که فرصت هیچی رو ندارم.
حدود 3 ماهه که میرم سر کار(هوراااااااااا) ولی اینقدر کارم زیاده که شبها خیلی خسته برمیگردم و بیشتر روزهای جمعه هم سر کارم....
البته یه چند وقتی هم هارد کامم ویروسی بود و داده بودم به یه آدم خوش قول که یه دوماهی من رو علاف کرد....
به هر حال خوشحالم که باز برگشتم...

شیشه عطر بهار لب دیوار شکست

و هوا پر شد از بوی خدا

همه جا آیت اوست؛

دیدنش آسان است

سخت آن است، نبینی او را...